ԱՄՈԹ ԵՎ ԽՂՃԱՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ

Այո, Իմ որդիներ. «Պետք է պաշտպանվեք արհամարհանքներից եւ պիտի փակվեք հանդիմության առջեւ»: Երբեմն Ես պետք է պաշտպանեմ Իմ աշակերտներին ամոթից եւ ինքնահանդիմանությունից:

Իմ խեղճ Պետրոսը այդպես էլ երբեք չէր կարողանա անել Իմ գործը կամ Ինձ համար ապրելու համարձակությունն ունենալ, եթե Ես չպահեի նրան Իմ սիրո ջերմությամբ: Ես պետք է պաշտպանեի նրան ո՛չ թե Երկնային Հոր բարկությունից, որ համակ Սեր է, ո՛չ արհամարհանքից Իմ թշնամիների, ո՛չ զայրույթից Իմ Բարեկամների - իր ուրացության -համար - այլ նրան պետք է պաշտպանեի իր անձի հանդեպ տածած իր ատելությունից:

Այսօր էլ, ինչպես այն ժամանակ, Իմ աշակերտներն իրենց տկար անձի հանդեպ ունենում են ամոթի, խղճահարության եւ արհամարհանքի թունավոր զգացումներ: Նրանք կարծում են` շատ հզոր ու քաջ են Ինձ ծառայելու համար. կյանքը երբեմն հակառակն է ապացուցում: Այս դեպքում է, որ Ես պետք է պաշտպանեմ նրանց Իմ Սիրո Վահանով, այլապես նրանք պայքարելու ու հաղթելու քաջություն երբեք չեն ունենա: Բայց որպեսզի իրենց իրական անձի հետ այդ դեմ առ դեմ հանդիպումը կայանա, պետք է գան ամոթն ու խղճահարությունը:

Սակայն այդ հանդիպումը տեղի է ունենում Կատարելություն տանող ճամփի վրա: Բայց այս պետք է լինի ժամանակավոր հանգրվան միայն: Ի՞նչ օգուտ թիթեռնիկին իր զվարթուն թեւերը, եթե նա, իր զզվելի անցյալի մտածումների տակ կքած, հողին կառչած մնա: Ուստի Ես այսօր, ահա ասում եմ ձեր երկուսին, որ պետք չէ անգամ մի վայրկյան մնալ մտքով անցյալի ձեր մեղքերի, սխալների, հանցանքների ու տգեղ սովորույթների վրա:

Դուք պետք է նմանվեք մրցասպարեզ ելած այն մարզիկին, որ վազքուղում ցած ընկնելով` իսկույն ոտքի է կանգնում ու սլանում դարձյալ իր նպատակակետը: Ի՞նչ օգուտ, եթե վազորդը կանգնի ու սկսի ուսումնասիրել իր ընկած տեղը. ափսոսանքով ծնկներին զարկի, լաց լինի` հետ ընկնելու համար, իր ձախողման եւ արգելքը չնկատելու իր կարճատեսության համար:

Դուք այլեւս հետ մի նայեք. այս, իբրեւ հրաման եմ տալիս ձեզ: Նոր սկիզբ ու նոր իմաստ տվեք ձեզ ու բոլոր նրանց, ում հանդիպում եք: Այլեւս մի հիշեք ձեր կամ նրանց վրիպումները: Անցյալի սխալները մտաբերելը նշանակում է հանդիպել - ձեր լողալը արգելող - ջրերի հորձանքի:

Երբ Ես Իմ աշակերտներին երկու-երկու առաքելության ուղարկեցի առանց թղթերի, դրամի ու առանց երկու զգեստի, սա մի հրաման էր, որ պետք է գործադրվեր ոչ միայն բառացիորեն, այլ նաեւ բարոյապես: Կյանքի ճամփորդության ընթացքում դեն նետեք այն ամենը, որ կարեւոր չեն: Մի կողմ թողնելով` անտես արեք բոլոր խոչընդոտները, անցյալի թերացումները, ձախողված լինելու զգացումը:

Ճանապարհը անցեք առանց ծանր բեռների, թեթեւ սրտով. իսկ թեթեւ սիրտը նշանակում է` Իմ ներշնչող ազդեցությամբ ծանրաբեռնված լինել: Ես սիրում եմ ձեզ: