ՈՒՐԱԽՈՒԹՅԱՆ ՊՏՈՒՂԸ

Սիրտդ լուռ պետք է պահես եւ կամք ցուցաբերելով` լռեցնես զգայարաններիդ հուզումն ու խռովքը, որպեսզի ունակություն ձեռք բերես` լսելու համար Երկնային Երաժշտությունը:

Քո հինգ զգայարանները միջոց են նյութաշխարհի հետ հաղորդակցվելու, անխափան կապը` քո Իրական Հոգու - Կյանքի եւ շրջապատող իրականության միջեւ, սակայն պետք է խզես կապը դրանց հետ, երբ ցանկանում ես հաղորդակցություն ունենալ Հոգու հետ: Որովհետեւ դրանք ոչ թե օգնում, այլ խանգարում են:

Բարին տես յուրաքանչյուր մարդու մեջ: Սիրիր բարին, որ կա նրանց մեջ: Քո անարժանությունը տես նրանց արժանիքների կողքին:

Կրկնում եմ դարձյալ. սիրիր, խնդա եւ երջանկացրու աշխարհը, քո փոքրիկ աշխարհը:

Ինչպես որ նետված քարից առաջացած ծփանքներն են ողջ ավազանի հայելին կոհակում, այդպես էլ քո ուրախացնելու ջանքը կտարածվի` շրջան առ շրջան մեծանալով ու ձգվելով քո իմացումից ու ակնկալիքներից շատ ավելի հեռու: Ուրեմն ցնծա Ինձնով: Նման Ուրախությունը Հավիտենական է: Դարեր են անցել, բայց Ինձնով սկսած Ուրախությունը դեռ շարունակում է տալ իր պտուղները: