ԱՊԱՎԻՆԵԼ ՄԻԱՅՆ ԻՆՁ

Ես Եմ քո Տերը, քո բոլոր կարիքները հոգացողը: Դու պետք է անպայման վստահես ու ապավինես Ինձ: Վստահիր մինչեւ ամենավերջին վայրկյանը, վստահիր եւ մի՛ վախենա: Դու պետք է ամբողջովին կախում ունենաս միայն Աստվածային Զորությունից: Ես քեզ չեմ մոռացել. քո օգնությունը տեղ կհասնի: Իրականացված կտեսնես ու կճանաչես Իմ Աստվածային Զորությունը:

Տոկալը այն հավատքն է, որ մինչեւ կտրվելու աստիճան փորձության է ենթարկվում: Դու պետք է սպասես. Վստահես, Հուսաս եւ Ուրախանաս Ինձնով: Ոչ թե մարդուն, այլ Ինձ ապավինիր. Ես Եմ քո Զորությունը, քո Օգնությունը, քո կարիքները հոգացողը:

Իսկապես Ե՞ս եմ քո կարիքները հոգացողը, թե՞ ոչ: Այս է Հարցը: Ինձ համար կատարվող յուրաքանչյուր գործ պետք է ենթարկվի այս փորձությանը:

Տեր կանգնեք ձեր հոգուն ուրախությամբ ու համբերությամբ: Պետք է սպասեք, մինչեւ որ Ես ճանապարհը ցույց տամ: Անգամ երկինքը չի կարող ունենալ ավելի մեծ ուրախություն, քան այն ուրախությունը, որ հոգին է զգում, երբ երկար սպասումից հետո շնորհում եմ նրան Պսակը Հաղթության: Բայց Իմ աշակերտներից ոչ ոք չի կարող իրապես հաղթել, մինչեւ որ չսպասի սկսելու ու ճանապարհ ելնելու Իմ Հրամանին: Հնարավոր չէ նեղության մեջ ընկնել, երբ համոզված ես, որ Ես Եմ քո կարքիները հոգում: