ԵՍ ԵՄ ՍՏԵՂԾՈՒՄ ԱՌԻԹՆԵՐԸ

Մի՛ երկմտեք բնավ: Մի՛ վախեցեք: Երբ վախի ամենաաննշան զգացումն իսկ ունենաք, կանգ առեք, դադարեցրեք ձեր գործը եւ պատսպարվեք Իմ Ներկայության մեջ, որպեսզի շուտով դուք ձեզ դարձյալ ուրախ ու զվարթ զգաք:

Նույն կերպ վարվեք նաեւ հոգնած ժամանակ: Երկրի վրա եղած ժամանակ Ես էլ հոգնություններ ապրեցի. այդ ժամանակ Ես բաժանվում էի անգամ Իմ աշակերտներից եւ առանձնության մեջ նստելով հանգստանում. ինչպես որ ջրհորի եզերքին: Հանգստանալուց հետո էր, որ օգտակար եղա Սամարացի կնոջը:

Հանգստի համար հատկացրած առանձնության ժամերին միշտ հաջորդում էր մի որեւէ հրաշագործություն: Սովորեք Ինձնից: Ինձ համար մարդկային մարմնի սահմանափակումները ընդունելը նշանակում էր` մեղքից բացի ենթարկվել այն նույն պայմաններին, որին ենթակա է մարդը:

Ես Իմ աշակերտներին սովորեցրել եմ հոգեկան ուժերի վերանորոգում եւ մարմնական հանգիստ: Ահա ձեզ մի օրինակ. երբ գլուխս բարձին դրած` քնեցի նավի մեջ: Այդ բնավ էլ անտարբերություն չէր, ինչպես Իմ աշակերտները կարծեցին, երբ աղաղակում էին. «Վարդապետ, քո հոգը չէ՞ բնավ, որ մենք կորչում ենք»: Այդ օրը Ես հարկ համարեցի սովորեցնել նրանց, որ անընդհատ գործունեությունը Իմ Հոր ծրագրի մեջ չի մտնում:

Երբ Պողոսը ասաց. «Ես կարող եմ ամեն ինչ անել Քրիստոսի միջոցով, որ զորացնում է Ինձ». բնավ չէր ուզում ասել, որ պարտավոր է ամեն ինչ անելուց հետո ապավինել Ինձ` ուժ ստանալու համար: Կամենում եմ ասել, որ կարող էր վստահ լինել, թե անհրաժեշտ զորություն կստանա Ինձնից` կատարելու համար Իմ բոլոր հանձնարարությունները:

Իմ գործերը աշխարհի վրա ավելի շատ արգելքի են հանդիպել գործով, գործով ու անդադրում գործով: Հոգնել չիմացող ու ջղային մարդը հաճախ է վանում Հոգին: Հոգին պետք է միշտ մարմնի տերը լինի եւ պարզ ու բնական ձեւով, ըստ անհրաժեշտի օգտագործի նրան: Հանգստացեք Իմ մեջ:

Ինձ համար գործեր անելու համար առանձնապես հետամուտ մի եղեք: Մի ջանացեք առիթներ ստեղծել: Ապրեք Ինձ հետ եւ Ինձ համար: Ես Եմ գործեր անողը. Ես Եմ առիթներ ստեղծողը: