ՈՉ ՄԻ ՈՒՐԻՇ ԱՆՈՒՆ

Իմ Անունը այն Զորությունն է, որ վանում է չարը եւ օգնության կանչում բարի ուժերին: Չար ոգիները փախչում են «ՀԻՍՈՒՍ» անունը լսելիս: Երբ տրտմությունն ու թախիծը պաշարում են ձեզ. երբ գիտակցելով ձեր տկարությունն ու անօգնականությունը` սիրով ու երկյուղածությամբ Իմ Անունն եք տալիս, Ես անհապաղ պատասխանում եմ այդ կանչին` «ՀԻՍՈՒՍ»:

Հաճախ գործածիր Իմ Անունը: Տես` այն որքան նման է «Մայրիկ» բառին, որ ամեն երեխա ասում է: Նա կանչում է «Մայրիկ», որ մայրը գա եւ իրեն օգնի, խնամի, իր կարիքները հոգա եւ դուրս բերի դժվարին կացությունից: Դուք էլ գործածեք Իմ Անունը այդ նույն ձեւով. բնական ձայնով, պարզորեն, ինքնաբուխ ու ուժգին ասելով` «ՀԻՍՈՒՍ»:

Օգտագործեք Այն ոչ միայն օգնության ու կարիքի դեպքում, այլեւ արտահայտելու համար ձեր Սերը: Երբ Իմ Անունը բարձր կամ ցածր արտասանվի սրտի լռության մեջ, աններդաշնակ մթնոլորտը սիրով ու խաղաղությամբ կհամակվի: Այն բարձրացնելով` կիմաստավորի ձեր մտածումների ու խոսքի արժեքը: «ՀԻՍՈՒՍ»: «Երկնքի տակ չկա ուրիշ անուն, որով կարողանաք Փրկվել»: