ՆԵՏԻՐ ԱՅԴ ԻՄ ՈՏՔԵՐԻ ՄՈՏ

Ինձ տեսնելու համար դու պետք է բերես քո հոգսերն ու ցավերը եւ ցույց տաս Ինձ քո վստահող սիրտը: Երբ կարողանաս իրապես հրաժարվել հոգսերից, այն ժամանակ միայն կգիտակցես Իմ իրական ներկայությունը:

Երբ անընդմեջ հետամուտ լինես Իմ Ներկայության գիտակցությանը, իբրեւ պարգեւ Ինձ կստանաս: Հոգսերի ու մտածմունքների մեջ ոչ ոք չի կարող տեսնել Իմ Երեսը: Երբ քո բեռները թողնես Իմ ոտքերի մոտ, միայն այդ ժամանակ կհասնես այդ գիտակցությանը եւ Հոգեւոր Տեսողությանը:

Հիշիր. Հնազանդություն, Հնազանդություն եւ միայն Հնազանդությունն է այն ուղիղ ու նեղ ճանապարհը, որ տանում է քեզ Երկնքի Արքայություն: Այս պահին արժե Քեզ մտերմաբար ասել. «Ինչո՞ւ Ինձ Տեր, Տեր եք անվանում, բայց ասածներս չեք կատարում»:

Նկարագիրը կերտվում ու գեղեցիկ տեսք է ստանում կարգ ու կանոնով ու պարտականությունները կատարելով միայն. որովհետեւ Իմ աշակերտները պետք է մեծ գնով ի կատար ածեն իրենց փրկությունը. թեպետ, այս բանը գլուխ չի գա առանց Իմ Ուժի ու Օգնության եւ առանց Ինձ հետ սերտ հաղորդակցություն ունենալու:

Ամեն մի անհատ հոգու համար ուսուցումը տարբեր է նաեւ հոգեւոր կյանքի պարագայում: Այն մարդուն, որ սիրում է ապրել աղոթքի ու մտածումի ինքնամփոփ մի կյանք, թելադրվում է կյանքի գործուն ճանապարհ դուրս գալ, իսկ եռանդուն ու բազմազբաղ մարդուն` թելադրվում է հանդարտվել ու համբերությամբ Ինձ սպասել: Ինչ ուրախություն, ինչ հանգիստ ու խաղաղ վիճակ կհաջորդի սրանց, բայց զբաղյալ իրադրության մեջ խաղաղություն պահպանեք: